Stel je deze idyllische scène voor: goudkleurig zand dat glinstert in de zon, kinderlach die door de lucht weerklinkt, golven die zachtjes de kustlijn strelen... Dit is onze gekoesterde visie van de zomer. Maar onder dit schijnbaar ongerepte paradijs schuilt een verontrustende waarheid – tussen elke korrel schijnbaar wit zand waar kinderen spelen, kunnen duizenden plastic korrels, 'nurdles' genaamd, zich verstoppen, stil maar onverbiddelijk onze ecosystemen aantasten.
Deze microscopische plastic bedreigingen verspreiden zich in alarmerend tempo naar elke uithoek van onze planeet, van afgelegen eilanden tot bruisende steden. Waar komen ze vandaan? Welke catastrofale gevolgen kunnen ze met zich meebrengen? En hoe kunnen we deze dreigende crisis het hoofd bieden?
Plastic korrels, ook wel nurdles of pre-productie plastic genoemd, zijn afgeleid van fossiele brandstoffen zoals aardgas of petroleum. Ze dienen als grondstof voor de productie van alledaagse plastic producten, waaronder waterflessen, boodschappentassen, voedselverpakkingen, speelgoed, auto-onderdelen en medische apparatuur. Deze deeltjes, doorgaans kleiner dan 5 mm in diameter, vormen de basis van de plasticindustrie en het moderne leven.
Toch vervuilen deze lichte, duurzame microplastics in alarmerend tempo land-, zoetwater- en mariene omgevingen, wat ernstige bedreigingen vormt voor de flora en fauna en de volksgezondheid. Hun aanwezigheid vertegenwoordigt niet alleen een milieuprobleem, maar ook een existentiële uitdaging voor onze toekomst.
Nurdles komen voornamelijk in het milieu terecht door morsen tijdens de productie, opslag en het transport – vooral tijdens de scheepvaart, waarbij ongelukken enorme hoeveelheden in de oceanen vrijgeven. Eenmaal verspreid, reizen deze persistente deeltjes over grote afstanden via stromingen en wind, en bereiken zelfs afgelegen locaties.
Schattingen suggereren dat er jaarlijks ongeveer 10 biljoen nurdles in de oceanen terechtkomen – slechts het zichtbare deel van een veel grotere vervuiling die wereldwijd land- en zoetwatersystemen aantast.
De inaugurele International Plastic Pellet Count (IPPC) werd op 3 mei 2025 in 26 landen gelanceerd om de urgentie te erkennen, de vervuilingsniveaus te documenteren en wetgevende actie te ondersteunen. Vrijwilligers verzamelden wereldwijd gegevens van stranden, rivieroevers en meren om basismetingen vast te stellen.
Als belangrijke productie- en verzendhub voor plastic wordt Zuid-Carolina geconfronteerd met ernstige nurdlevervuiling. Tijdens het IPPC-evenement in Charleston, georganiseerd door Katie Abare van Charleston Waterkeeper en Coastal Conservation League, ontdekten vrijwilligers meer dan 3.000 korrels geconcentreerd langs de randen van de moerassen – een schrijnend bewijs van de crisis.
Hoewel de inspanningen van vrijwilligers helpen, vereist systeemverandering verantwoordelijkheid van bedrijven en regelgevende maatregelen. Plasticproducenten moeten strengere beheersmaatregelen implementeren in de hele toeleveringsketen. Momenteel is er geen federale wet in de VS die specifiek de nurdlevervuiling aanpakt, hoewel de voorgestelde Plastic Pellet Free Waters Act van 2024 cruciale bescherming zou kunnen bieden door lozingen in waterwegen te verbieden.
Iedereen kan bijdragen door eenvoudige maar krachtige stappen:
Deze complexe crisis vereist collectieve actie. Door vandaag bewuste keuzes te maken, kunnen we ecosystemen beschermen voor toekomstige generaties.
Contactpersoon: Ms. Chen
Tel.: +86-13510209426